Er blijft onzekerheid bestaan over VECTO voor trailers; dit is wat dat voor jouw wagenpark betekent
De regelgeving rond VECTO voor trailers blijft zich ontwikkelen, wat voor onzekerheid zorgt bij wagenparkbeheerders en fabrikanten. Er lopen nog steeds juridische procedures, er wordt gewerkt aan een herziening van de regels en de financiële gevolgen lijken later voelbaar te worden dan eerder verwacht. We spraken met Diederick van Haselen, Global Equipment Director bij TIP Group, over wat er verandert, waar de kosten uiteindelijk terechtkomen en hoe transporteurs zich hierop kunnen voorbereiden.
Wat is er de laatste tijd veranderd in het VECTO-bestand voor trailers, en wat betekent dit voor transporteurs?
"De rechtszaak die door een groep Duitse OEM's tegen de EU is aangespannen, is tot nu toe niet in behandeling genomen, dus de verordening zelf blijft onverminderd van kracht. De koers blijft duidelijk, het terugdringen van de CO₂-uitstoot in het trailervervoer, maar de weg ernaartoe verandert voortdurend. Een herziening rond 2027, vaak aangeduid als "VECTO 2.0", lijkt nu waarschijnlijker dan een annulering, waarbij OEM’s er ondertussen actief op aandringen om bepaalde eisen te versoepelen.
Een van de belangrijkste veranderingen betreft de planning. Volgens de huidige voorstellen kunnen trailerfabrikanten tot 2030 zogenaamde 'credits' opbouwen, zonder direct aan verplichte emissiereducties te hoeven voldoen. Omdat deze credits kunnen worden opgespaard, verschuift de grootste financiële druk waarschijnlijk naar 2033 of 2034. Een vergelijkbare ontwikkeling zagen we eerder al bij VECTO voor vrachtwagens.
Daarnaast wordt een deel van de regelgeving flexibeler. Sommige onderdelen presteren al beter dan hun referentiewaarden, wat bonuspunten oplevert, en in bepaalde gevallen, zoals bij koeltrailers, kunnen fabrikanten voordeel behalen zonder extra risico's. Dit geeft OEM’s meer mogelijkheden om aan de regels te voldoen, waardoor een deel van de kosten mogelijk later zichtbaar wordt. Tegelijkertijd maakt dit de prijsontwikkeling minder voorspelbaar.
Voor transporteurs betekent dit meer ruimte om te plannen, maar geen reden om de planning uit te stellen. De grote klap in 2030 wordt met enkele jaren uitgesteld, maar zal uiteindelijk toch hard aankomen."
Waar zullen de extra kosten uiteindelijk terechtkomen en hoe kunnen transporteurs zich daarop voorbereiden?
"De verschuiving in de planning geeft bedrijven meer tijd om zich voor te bereiden, maar brengt ook meer complexiteit met zich mee. Transporteurs moeten eerder duidelijke planningsbeslissingen nemen, met name rond vlootspecificaties en levenscyclusbeheer, in plaats van later te reageren.
Banden zijn binnen het VECTO-programma de meest kosteneffectieve manier om de CO₂-uitstoot te verminderen. Banden met een lage rolweerstand – met A-label – zullen waarschijnlijk de standaard worden voor alle nieuwe trailers. Ze slijten echter zo’n 30 tot 35% sneller, wat directe gevolgen heeft voor onderhoudskosten en de totale gebruikskosten van een trailer.
Hierdoor ontstaat een praktische afweging: wat op papier goed is voor de CO₂-prestaties, kan in de praktijk leiden tot hogere operationele kosten en mogelijk ook een grotere milieubelasting. De keuze voor banden wordt daardoor steeds meer een strategische beslissing binnen wagenparkbeheer, in plaats van een puur technische keuze.
Het is bovendien mogelijk dat transporteurs na de eerste vervangingsronde opnieuw gaan kijken naar de optimale balans tussen kosten, levensduur en CO₂-prestaties."
Wat moeten wagenparkbeheerders vandaag al doen om zich voor te bereiden op de toekomst?
Gezien de huidige levertijden zouden vervoerders die hun trailers vóór 2030 willen vernieuwen, nu al moeten uitgaan van 2029 als hun daadwerkelijke deadline.
Daarnaast zullen de vernieuwing van het wagenpark en de levenscyclusplanning ook een grotere rol gaan spelen, met name voor schuifzeil-, box- en koeltrailers. In plaats van het als een noodoplossing te beschouwen, moet het vanaf het begin in de levenscyclusplanning worden geïntegreerd. Bij TIP helpen we klanten verder te kijken dan de regelgeving zelf en de mogelijke gevolgen te vertalen naar praktische keuzes voor hun wagenpark: wanneer te vernieuwen, aan welke specificaties prioriteit te geven en hoe een evenwicht te vinden tussen naleving, beschikbaarheid en de totale eigendomskosten. Hoe eerder transporteurs verschillende scenario's doorrekenen, hoe meer grip zij houden op kosten en capaciteit in de komende jaren.
Tegelijkertijd is het verstandig om niet te veel te rekenen op mogelijke stimuleringsmaatregelen vanuit de overheid. De huidige discussies over CO₂-gerelateerde tolvoordelen wijzen op hoge drempels en beperkte financiële voordelen. Deze zullen de verwachte kostenstijgingen waarschijnlijk niet compenseren.
De conclusie is duidelijk: de regelgeving verdwijnt niet, maar blijft zich ontwikkelen. Hoewel deadlines mogelijk opschuiven, blijft de complexiteit bestaan. Daarom is het belangrijk om niet alleen te reageren op nieuwe regels, maar vooral te werken aan een duidelijke langetermijnstrategie."


